“Το τσόφλι” της Β.Κοσμοπούλου παρουσιάζεται απόψε στην Καρδαμύλη
Βιβλίο

“Το τσόφλι” της Β.Κοσμοπούλου παρουσιάζεται απόψε στην Καρδαμύλη

Οι εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ και το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΠΟΛΙΣ με την υποστήριξη του Πολιτιστικού Σωματείου ΝΑΡΤΟΥΡΑ παρουσιάζουν το βιβλίο της Βίκης Κοσμοπούλου “ΤΟ ΤΣΟΦΛΙ” σήμερα Πέμπτη 9 Αυγούστου 2018 στις 8:00 μ.μ. στο café ΑΝΔΡΟΥΒΙΣΤΑ στην Καρδαμύλη.

“Το τσόφλι” της Β.Κοσμοπούλου παρουσιάζεται απόψε στην Καρδαμύλη

Θα μιλήσουν οι:
Άγγελος Λάππας, ποιητής, πρόεδρος Ένωσης Μεσσηνίων συγγραφέων
Μιχάλης Μπορνόβας, οδοντίατρος
Αποσπάσματα θα διαβάσει η Σταυρούλα Μπαρδουνιώτη, ηθοποιός

Σύνοψη του βιβλίου
Τρεις χιλιάδες εξακόσιοι εργάτες εκτελούν πρόθυμα την τελευταία εντολή.
«Εργάζονται συστηματικά στο μεγάλο ρολόι. […] κι όλο πεισμώνουν, κι όλο πιστεύουν πως το τσόφλι θα κλείσει, πως ο Χρόνος θα λιποτακτήσει, πως θα μείνει πάλι απ’ έξω να τριγυρνά με την τροτέζα του […]»*
* Σύμφωνα με τον μύθο, ο Χρόνος και η Ανάγκη περιελίσσονταν γύρω από το κοσμικό αυγό και το έσπασαν για να σχηματιστεί το ταξινομημένο σύμπαν – η γη, ο ουρανός και η θάλασσα.
Είκοσι τέσσερα πεζά. Δώδεκα ζεύγη σε διάλογο για την ανάγκη όσων βρίσκονται στο τσόφλι να επιστρέφουν στον χρόνο· να νιώσουν ασφάλεια, να διορθώσουν λάθη, να λυτρωθούν, να γιατρευτούν, να ερωτευτούν ξανά, να αλωθούν, να βρουν σημείο αναφοράς, την έμπνευση αλλά και την πρώτη σκέψη.
H κόρη και ο γαμπρός της Βενετίας, ο Βίκτορας κι ένας μοναχός, ο Παύλος Αναγνώστου και κάποιος ταξιδιώτης, η Ρενάτα Σκαρλάτου και η Άννα, τρεις συγγραφείς, ο Ξενοφών κι ένας «καμικάζι», η Δέσποινα κι ένα ζευγάρι, ο Άγγελος Ασλάνογλου και η Vicenta, ο Λάζαρος και μια ξενιτεμένη, μια «σταχτοπούτα» και η Μαρτίριο Άλμπα, όλοι ζητούν επανεκκίνηση. Κάτι αλλιώτικο όμως συμβαίνει με την Αντιγόνη και την Εύα. Πάντως ο Χρόνος δίνει σε όλους μια υπόσχεση.

Η συγγραφέας για το βιβλίο

Η αφορμή της γραφής είναι η πραγματικότητα. Όχι τόσο η καταγραφή της όσο το πλάσιμο μιας παράλληλης πραγματικότητας που είναι το ίδιο πραγματική για μένα, ένα αληθινό ψέμα ή μια ψεύτικη αλήθεια. Οι χαρακτήρες μου υπάρχουν, κάποιες φορές τους αναγνωρίζω σε ανθρώπους στο δρόμο. Οι αφορμές για κάθε διήγημα χωριστά ήταν διάφορες, από μία εικόνα ενός ποδηλάτη στο δρόμο (Στο ντιβάνι) έως μία δική μου συναισθηματική κατάσταση για κάτι που με απασχολεί. Στο διήγημα Τιμής Ένεκεν όλοι οι χαρακτήρες είναι υπαρκτά πρόσωπα, επιβάτες του ηλεκτρικού. Κάποιους τους βλέπω συχνά στους συρμούς. Είναι αυτό που γράφει ο Χωμενίδης για τον συγγραφέα ήρωα του: “Τρώει ζωή και χέζει τέχνη!”. Αυτή η φράση νομίζω είναι η αλήθεια κάθε συγγραφέα.

Για το βιβλίο έγραψαν

Η γραφή της συγγραφέως έχει μια εξαιρετική και συνάμα ιδιαίτερη χροιά, είναι εξόχως περιγραφική και ταυτόχρονα περίτεχνα δομημένη νοηματικά σε σημείο που -και τούτο δεν είναι υπερβολή- μπορεί κανείς να συναντήσει σε μια πρόταση λεπτομερέστατες και ολοζώντανες εικόνες που περιγράφουν ή συνδράμουν τις ιστορίες της
(Kώστας Θερμογιάννης, τοβιβλίο.net)

Αξιέπαινη η προσπάθεια της Βίκης Κοσμοπουλου
(Θανάσης Θ. Νιάρχος, εφημ.ΤΑ ΝΕΑ)

Ο αναγνώστης διακρίνει τις ανησυχίες ενός νέου ανθρώπου μπροστά σε ένα κόσμο δύσκολο, όπου οι ανάγκες μοιάζουν να νικούν τα οράματα, την καλοσύνη, την ελπίδα.
(Γιάννης Μπασκοζος, περ. Ο αναγνώστης)

“Το τσόφλι” της Β.Κοσμοπούλου παρουσιάζεται απόψε στην Καρδαμύλη
To Top