Με μια συγχωνευμένη Παθολογική κλινική 45 κλινών και συνολικά 3 παθολόγους λειτουργεί σήμερα το Νοσοκομείο
Με φόντο μια κατάσταση που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι χαρακτηρίζουν οριακή, συνδικάτα, σωματεία και φορείς πραγματοποίησαν το μεσημέρι της Τρίτης 7 Απριλίου 2026 νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Νοσοκομείο Καλαμάτας, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: χωρίς άμεσες προσλήψεις και ουσιαστική ενίσχυση, το σύστημα δεν αντέχει άλλο. Η κινητοποίηση έγινε στην είσοδο του Νοσοκομείου, συγκεντρώνοντας υγειονομικούς, εκπαιδευτικούς, εκπροσώπους φορέων αλλά και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, σε μια εικόνα που αποτυπώνει την αυξανόμενη ανησυχία της τοπικής κοινωνίας.
Στην «καρδιά» των αντιδράσεων βρίσκεται η αναστολή εισαγωγών στις Παθολογικές Κλινικές και η τελική συγχώνευσή τους, μια εξέλιξη που, σύμφωνα με τους διαδηλωτές, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία. Αντιθέτως, όπως τονίστηκε επανειλημμένα, οι ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό είχαν καταγγελθεί εδώ και μήνες, χωρίς όμως να υπάρξει η απαιτούμενη ανταπόκριση. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα ένα νοσοκομείο που καλείται να λειτουργήσει με «κομμένες ανάσες», σε μια περίοδο μάλιστα που οι ανάγκες αυξάνονται λόγω των εορτών του Πάσχα.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ευθύνη της Διοίκησης του νοσοκομείου, η οποία –όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι– είχε ενημερωθεί εγκαίρως τόσο από το Σωματείο Ειδικευμένων Γιατρών Καλαμάτας όσο και από την Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας για την επικίνδυνη υποστελέχωση. Παρ’ όλα αυτά, δεν ελήφθησαν τα απαραίτητα μέτρα, με αποτέλεσμα η κατάσταση να οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Η εικόνα που περιγράφεται είναι αυτή ενός συστήματος που λειτουργεί «στα όρια», με γιατρούς και νοσηλευτές να καλούνται να καλύψουν κενά που δεν καλύπτονται.
Στο επίκεντρο των καταγγελιών βρέθηκαν και οι συνθήκες εργασίας του προσωπικού. Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για εργασιακή εξόντωση, υπερεφημέρευση και συνεχή «εντέλλεσθε», δηλαδή υποχρεωτικές μετακινήσεις και εφημερίες που επιβάλλονται για να καλυφθούν τα κενά. Χαρακτηριστικό –και ανησυχητικό– παράδειγμα αποτελεί η κατάρρευση γιατρού εν ώρα εφημερίας λόγω εξάντλησης, γεγονός που αναδείχθηκε ως ενδεικτικό της πίεσης που ασκείται καθημερινά στο προσωπικό. Όπως επισημάνθηκε, τέτοιες πρακτικές όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά το επιδεινώνουν, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο τους εργαζόμενους όσο και τους ασθενείς.
Οι διαδηλωτές συνέδεσαν την κατάσταση στο Νοσοκομείο Καλαμάτας με μια ευρύτερη πολιτική επιλογή υποχρηματοδότησης του δημόσιου συστήματος υγείας. Έκαναν λόγο για διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων, υποστηρίζοντας ότι το ΕΣΥ οδηγείται σταδιακά σε απαξίωση, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για την ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στον χώρο της υγείας. Στο ίδιο πλαίσιο, ασκήθηκε κριτική και στην κατανομή των δημόσιων πόρων, με αιχμές για αυξημένες δαπάνες σε άλλους τομείς εις βάρος της υγείας και της παιδείας.
Τα αιτήματα που τέθηκαν είναι συγκεκριμένα και επαναλαμβανόμενα: άμεση στελέχωση των Παθολογικών Κλινικών, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, τερματισμός της υπερεξόντωσης των εργαζομένων και παύση της εμπλοκής ιδιωτών στα δημόσια νοσοκομεία. Πρόκειται για αιτήματα που, όπως τονίζουν οι συμμετέχοντες, δεν αποτελούν απλώς συνδικαλιστικές διεκδικήσεις, αλλά προϋποθέσεις για την ασφαλή λειτουργία του νοσοκομείου και την προστασία της δημόσιας υγείας.
Στο πλευρό των υγειονομικών βρέθηκε και η εκπαιδευτική κοινότητα. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Α΄ ΕΛΜΕ Μεσσηνίας κάλεσε τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση, εκφράζοντας αλληλεγγύη στους εργαζόμενους του νοσοκομείου και στηρίζοντας τα αιτήματά τους. Όπως επισημάνθηκε, η υπεράσπιση της δημόσιας υγείας αποτελεί υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας και δεν μπορεί να αφορά μόνο όσους εργάζονται στον χώρο της υγείας.
Η παρουσία μελών του Δημοτικού Συμβουλίου Καλαμάτας στη συγκέντρωση έδωσε και μια πολιτική διάσταση στην κινητοποίηση, αν και –όπως σχολίαζαν συμμετέχοντες– το ζητούμενο πλέον δεν είναι οι δηλώσεις συμπαράστασης, αλλά οι συγκεκριμένες λύσεις. «Το πρόβλημα είναι εδώ και είναι καθημερινό», ανέφεραν χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι οι πολίτες βιώνουν ήδη τις συνέπειες των ελλείψεων, είτε μέσα από καθυστερήσεις είτε μέσα από την αδυναμία εξυπηρέτησης.
Το μήνυμα που βγήκε από τη συγκέντρωση ήταν σαφές: η κατάσταση στο Νοσοκομείο Καλαμάτας δεν επιτρέπει άλλες καθυστερήσεις. Οι εργαζόμενοι δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις, εφόσον δεν υπάρξουν άμεσες παρεμβάσεις. Και, όπως φαίνεται, αυτή τη φορά δεν είναι μόνοι τους. Η κοινωνία δείχνει να αφυπνίζεται, αντιλαμβανόμενη ότι το ζήτημα της δημόσιας υγείας δεν είναι θεωρητικό, αλλά απολύτως πρακτικό: αφορά τον καθένα, τη στιγμή που θα χρειαστεί το σύστημα – και θα περιμένει να λειτουργεί.
