Με αφορμή την έλευση της εικόνας της Παναγίας της Δημοβίτισσας στην Καλαμάτα, στα Γιαννιτσάνικα, στον ιερό ναό Γενεθλίου της Θεοτόκου, ας θυμηθούμε την ιστορία της θαυματουργής εικόνας, που χρονολογείται από το 700 μΧ, και της Μονής της Δήμιοβας που χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Η εικόνα θα παραμείνει στην πόλη μέχρι και την άλλη Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου αμέσως μετά τη λειτουργία, οπότε συνοδεία κόσμου θα μεταφερθεί και πάλι στη Μονή της Δήμιοβας.
Η Ιερά Μονή Δημιόβης βρίσκεται στις δυτικές παρυφές του κεντρικού Ταϋγέτου, κοντά στο Ελαιοχώρι Μεσσηνίας, λίγα χιλιόμετρα από την Καλαμάτα, και αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα εν λειτουργία μοναστήρια της περιοχής. Η παράδοση συνδέει την ίδρυσή της ήδη από τον 9ο αιώνα, ενώ η σημερινή μορφή της ανάγεται στις αρχές του 17ου αιώνα. Σταυροπηγιακή Μονή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη θρησκευτική και ιστορική πορεία της Μεσσηνίας, ενώ συνέβαλε ενεργά και στον Αγώνα της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821.
Το καθολικό της μονής, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι δίστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός με τρούλο και διατηρεί μοναδικές τοιχογραφίες του 1663, έργο του ιερομόναχου Δαμασκηνού. Ξεχωριστή θέση κατέχει και το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο, που φιλοτεχνήθηκε το 1773 από τον Ανδρέα Κορωνέο. Παρά τις σοβαρές ζημιές που υπέστη από τον καταστροφικό σεισμό της Καλαμάτας το 1986, το μοναστήρι αποκαταστάθηκε πλήρως από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.
Η Μονή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Δημιοβήτισσας, γνωστή ως «Ελπίς των Χριστιανών», μία από τις αρχαιότερες και σημαντικότερες εικόνες της Ορθοδοξίας σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση. Η παράδοση αναφέρει ότι αγιογραφήθηκε πριν από την Εικονομαχία, γύρω στο 700 μ.Χ., ενώ αποδίδεται ακόμη και στον Ευαγγελιστή Λουκά.
Γύρω από την εικόνα έχουν διασωθεί συγκλονιστικές αφηγήσεις που συνδέονται με την περίοδο της Εικονομαχίας. Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα δέχθηκε χτυπήματα από εικονομάχους αυτοκράτορες, από τα οποία ανέβλυσε αίμα, ενώ στη συνέχεια διασώθηκε με θαυμαστό τρόπο και έφτασε στη Δημιόβη, όπου και αποτέλεσε το επίκεντρο της μοναστικής ζωής και της λαϊκής ευλάβειας.
Ο ναός πυρπολήθηκε δύο φορές, το 1463 από τους Τούρκους και το 1770 στα Ορλωφικά-Τόπος συνάντησης και ορμητήριο των αγωνιστών του 1821
Ο παλιός ναός υπήρχε ήδη τον 15ο αιώνα οπότε και πυρπολήθηκε το 1463 από τους Τούρκους κατά τον τουρκοενετικό πόλεμο όπως και το 1770 κατά τα Ορλωφικά. Κατόπιν η μονή αποκαταστάθηκε, ενώ κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821, μαζί με τις μονές Βελανιδιάς και Προφήτη Ηλία, αποτέλεσαν τόπο συνάντησης των αγωνιστών Γρηγόριου Δικαίου Παπαφλέσσα, Κολοκοτρώνη, Αναγνωσταρά, Νικηταρά και άλλων, ενώ εδώ είχε σχεδιασθεί η απελευθέρωση της Καλαμάτας την 23η Μαρτίου 1821.
Το Μοναστήρι μέχρι το 1960 ήταν ανδρικό, στη συνέχεια μετετράπη σε γυναικείο.
Η Μονή υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας και πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Σήμερα, η Ιερά Μονή Δημιόβης συνεχίζει να αποτελεί σημαντικό πνευματικό και προσκυνηματικό κέντρο για τη Μεσσηνία και ολόκληρη την Πελοπόννησο. Κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια του Δεκαπενταύγουστου, χιλιάδες πιστοί ανηφορίζουν στο ιστορικό μοναστήρι για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Δημιοβήτισσας και να συμμετάσχουν στις λατρευτικές εκδηλώσεις της μεγάλης θεομητορικής εορτής.
