Με ουσιαστικό ενδιαφέρον και μεγάλη προσέλευση πολιτών πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 2 Μαρτίου στο Αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας η ενημερωτική δράση για τον σακχαρώδη διαβήτη και την παχυσαρκία, μια πρωτοβουλία του Συλλόγου Πολιτικών Συνταξιούχων Μεσσηνίας και του Συλλόγου Διαβητικών Ν. Μεσσηνίας «Γλυκιά Μεσσηνία». Σε μια εποχή που οι αριθμοί αυξάνονται και οι ηλικίες μειώνονται, το μήνυμα ήταν καθαρό: το πρόβλημα δεν κρύβεται κάτω από το χαλί.
Η ημερίδα διοργανώθηκε σε συνεργασία με τη Μονάδα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της Β’ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής και Διαβητολογικού Κέντρου του Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν», καθώς και με το Γενικό Νοσοκομείο Καλαμάτας, φέρνοντας την επιστημονική γνώση σε άμεση επαφή με την τοπική κοινωνία. Όχι θεωρίες επί χάρτου, αλλά πρακτική ενημέρωση με στοιχεία και απαντήσεις.
Πριν τις ομιλίες, πραγματοποιήθηκαν δωρεάν μετρήσεις σακχάρου, γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης και αρτηριακής πίεσης. Μια απλή αλλά καθοριστική κίνηση, που έδωσε σε δεκάδες πολίτες τη δυνατότητα να ελέγξουν βασικούς δείκτες υγείας επιτόπου. Γιατί η πρόληψη ξεκινά από το να ξέρεις πού βρίσκεσαι.
Στο επιστημονικό σκέλος, ο αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας του Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Παναγιώτης Χαλβατσιώτης ανέλυσε τη στενή και επικίνδυνη σχέση διαβήτη και παχυσαρκίας, υπογραμμίζοντας ότι ο διαβήτης δεν είναι μια «αυξημένη τιμή σακχάρου», αλλά μια χρόνια νόσος που, χωρίς έλεγχο, οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές. Η διευθύντρια ΕΣΥ και καρδιολόγος Σταυρούλα Κοσμοπούλου στάθηκε στα καρδιαγγειακά νοσήματα και στη σημασία της έγκαιρης πρόληψης, ενώ ο γενικός ιατρός και διευθυντής ΕΣΥ Αναστάσιος Μακρής έριξε φως στη νευροπάθεια και το διαβητικό πόδι, μια επιπλοκή που συχνά υποτιμάται μέχρι να γίνει απειλητική.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με ανοιχτή συζήτηση, με ερωτήσεις που έδειξαν ότι ο κόσμος δεν αναζητά απλώς πληροφορίες, αλλά καθοδήγηση. Και αυτό είναι ίσως το πιο αισιόδοξο στοιχείο.
Σε μια περίοδο όπου η παχυσαρκία και ο διαβήτης αυξάνονται σταθερά – και μάλιστα σε ολοένα νεότερες ηλικίες – τέτοιες δράσεις δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αναγκαιότητα. Η πρόληψη δεν κοστίζει. Η αδιαφορία, αντίθετα, πληρώνεται με τόκο.
