Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 χρόνων από τους σεισμούς της Καλαμάτας το 1986 ο Δήμος Καλαμάτας διοργάνωσαν επιστημονική ενημέρωση-εσπερίδα με πανεπιστημιακούς από το ΕΚΠΑ, από το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο, γεωλόγους που βρέθηκαν στην Καλαμάτα, στο Πνευματικό Κέντρο το βράδυ του Σαββάτου και ανέλυσαν το φαινόμενο του σεισμού, τι συνέβη τότε στον σεισμό της Καλαμάτας, αλλά και το σήμερα, τα ενεργά ρήγματα της Μεσσηνίας, τη μορφολογία και τεκτονική του βυθού του Μεσσηνιακού Κόλπου, τα υποθαλάσσια ρήγματα, καθώς και την προετοιμασία για αντιμετώπιση κινδύνου από τσουνάμι. Ενώ η εκδήλωση είχε και τις τοποθετήσεις όλων των εν ζωή Δημάρχων της Καλαμάτας, από το σεισμό και μετά: την κατάθεση-εξομολόγηση του πρώην Δημάρχου Καλαμάτας Σταύρου Μπένου, ως του Δημάρχου των σεισμών, που διαχειρίστηκε τη δύσκολη κατάσταση, αλλά κυρίως για όσα είχαν προηγηθεί την προηγούμενη χρονιά και όσα ακολούθησαν το σεισμό, την μαρτυρία και εμπειρία του πρώην Δημάρχου Γιώργου Κουτσούλη, καθώς και του πρώην Δημάρχου Καλαμάτας και τέως Περιφερειάρχη Παναγιώτη Νίκα, όπως και την τοποθέτηση του νυν Δημάρχου Θανάση Βασιλόπουλου.
Το παρόν έδωσαν ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Γιάννης Λαμπρόπουλος, που κατέθεσε την δική του συγκλονιστική μαρτυρία για το σεισμό, ο βουλευτής Μεσσηνίας και πρώην Υπουργός Αλέξης Χαρίτσης, μαθητής τότε στο σεισμό, μίλησε για την δική του εμπειρία, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε εκτενής ενημέρωση για τη σεισμικότητα της περιοχής μας, τα ενεργά ρήγματα, τους κινδύνους, και την ανάγκη για διαχρονική ενημέρωση, πρόληψη και προστασία των πολιτών από τους σεισμούς.
"Για όλους μας η μέρα εκείνη είναι χαραγμένη στη μνήμη μας ανεξίτηλα"
"Για όλους μας η μέρα εκείνη είναι χαραγμένη στη μνήμη μας ανεξίτηλα", δήλωσε ο βουλευτής Μεσσηνίας Αλέξης Χαρίτσης, εξηγώντας ότι ο ίδιος μικρό παιδί τότε ήταν μαζί με τον πατέρα και αδελφό του στο καράβι, στο Λιμάνι, που εγκαινιαζόταν η ακτοπλοϊκή γραμμή Καλαμάτα-Κρήτη "και είδαμε απέναντί μας-νομίζω αυτή η εικόνα θα με συνοδεύει σε όλη μου τη ζωή- τους μύλους να πέφτουν"..."Για τη δικιά μας τη γενιά, η παιδικότητά μας συνδέθηκε με τον σεισμό της Καλαμάτας". Όπως εξήγησε, όλα τα γεγονότα πλέον καθορίζονταν ως ορόσημο σε "πριν και μετά το σεισμό".
"Ήταν κάτι που καθόρισε την μετέπειτα πορεία μας και την μετέπειτα πορεία της πόλης", δήλωσε χαρακτηριστικά. Αναφερόμενος στον τότε Δήμαρχο Καλαμάτας Σταύρο Μπένο, χαρακτήρισε "τιτάνια" την προσπάθεια που έγινε τότε από τους αυτοδιοικητικούς φορείς και την κοινωνία προκειμένου η Καλαμάτα να ανασυγκροτηθεί και να ανακάμψει. Αναφέρθηκε στις καταστραμμένες υποδομές, στους ανθρώπους που χάθηκαν, στους επαγγελματίες που για πολύ καιρό αντιμετώπιζαν βιοποριστικό πρόβλημα, στους μαθητές, όπως εκείνος, που έκαναν μάθημα σε λυόμενα, ενώ τα επόμενα χρόνια τα μαθήματα γίνονταν πρωί-απόγευμα σε σχολικά κτήρια.
"Υπάρχει η ζωή της πόλης πριν τις 13 Σεπτεμβρίου 1986 και μετά..."
"Όλη η ζωή της πόλης ανατράπηκε. Υπάρχει η ζωή της πόλης πριν τις 13 Σεπτεμβρίου και μετά...", δήλωσε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας ότι πάντα μετά την καταστροφή υπάρχει και η ελπίδα, και αυτό φάνηκε και στην περίπτωση της Καλαμάτας, που η πόλη μέσα από όλες αυτές τις προσπάθειες αναγεννήθηκε. Ο Αλέξης Χαρίτσης αναφέρθηκε και στις σύγχρονες προκλήσεις της πόλης, που αποτελεί "hot spot της κλιματικής κρίσης" και στην εγρήγορση και επαγρύπνηση που πρέπει να υπάρχει ώστε η πολιτεία οργανωμένα να μπορεί να προλαμβάνει και να αντιμετωπίζει τους κινδύνους πολιτικής προστασίας όσο το δυνατόν καλύτερα, με τους πολίτες να είναι ενημερωμένοι. "Θα πρέπει όλα αυτά να τα συζητήσουμε και να σχεδιάσουμε ένα μέλλον που θα είναι αξιοβίωτο για τους κατοίκους και θα δίνει προοπτικές ανάπτυξης για τα παιδιά μας", δήλωσε χαρακτηριστικά.
Το μήνυμα Χαρίτση για τη μέρα: "Σήμερα, λοιπόν, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε-Έχουμε ευθύνη-Μέρα ευρύτερου αναστοχασμού για τη χώρα και σχέδιο ανάπτυξης"
Σε ανάρτησή του ο Αλέξης Χαρίτσης, σήμερα ανήμερα της επετείου του σεισμού της Καλαμάτας αναφέρει:
"Υπάρχουν γεγονότα-σταθμοί. Γεγονότα-τραύματα. Γεγονότα χαραγμένα στη συλλογική μνήμη.
Για την πόλη μου, την Καλαμάτα, το γεγονός αυτό είναι ο σεισμός του 1986.
Σαν σήμερα, πριν από 40 ολόκληρα χρόνια.
Εκείνο το απόγευμα η πόλη γιόρταζε τα εγκαίνια της ακτοπλοϊκής σύνδεσης της Καλαμάτας με την Κρήτη. Χιλιάδες πολίτες επισκέπτονταν το πλοίο. Μαζί με αυτούς κι εγώ, 9 χρονών παιδί, με τους δικούς μου.
Και ξαφνικά, από το κατάστρωμα του "Πάρος", αντικρίσαμε την πόλη να καταρρέει.
Σαν σε κινηματογραφική ταινία!
Μια εικόνα ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη.
Μια μνήμη που μας ενώνει πάνω από τις διαφορές.
Ο φόβος.
Οι νεκροί.
Τα ερείπια.
Οι σκηνές και μετά, για χρόνια, τα λυόμενα.
Η απόγνωση.
Αλλά και η αλληλεγγύη.
Η έγνοια για τον συνάνθρωπο.
Το πείσμα και η δημιουργικότητα.
Και η ελπίδα.
"Ο σεισμός έκοψε τον χρόνο στα δύο, στο πριν και στο μετά. Η 13η Σεπτεμβρίου 1986 άλλαξε την πόλη για πάντα. Και άλλαξε και εμάς, ειδικά τα παιδιά"
Όπως λέγαμε πολλα χρόνια μετά με φίλους, οι προηγούμενες γενιές διηγούνταν πολέμους, πείνα, ξεριζωμό. Εμείς είχαμε τον σεισμό.
Η ανοικοδόμηση έχει τη δική της ιστορία.
"Το πολεοδομικό σχέδιο δεν μπήκε στο συρτάρι. Έγινε το εργαλείο της ανασυγκρότησης.
Και έγινε μια κρίσιμη επιλογή: να σωθεί το ιστορικό κέντρο, να αποκατασταθούν τα παλιά κτίρια, να χαμηλώσουν οι συντελεστές δόμησης, να μη σβήσει μέσα στα ερείπια η φυσιογνωμία της πόλης"
Να ενοποιηθεί και να αναδειχθεί το μοναδικό παραλιακό μέτωπο.
Η Καλαμάτα ξαναχτίστηκε. Έγινε πιο αξιοβίωτη και ασφαλής, κρατώντας τη μνήμη της.
"Με πρωτεργάτη τον δήμαρχο Σταύρο Μπένο, που οραματίστηκε την αναγέννηση της πόλης. Με ένα δημοτικό συμβούλιο νέων ανθρώπων που, με το προοδευτικό πνεύμα της Μεταπολίτευσης στην πλήρη του ακμή, δούλεψαν με μεράκι για τον τόπο τους"
Και με τη συνδρομή λαμπρών επιστημόνων που συνεισέφεραν την πολύτιμη γνώση τους ανιδιοτελώς, όπως ο μεγάλος πολεοδόμος Γρηγόρης Διαμαντόπουλος.
Σαράντα χρόνια μετά, όμως, η επέτειος του σεισμού της Καλαμάτας θα πρέπει να είναι και η αφορμή ενός ευρύτερου αναστοχασμου για τη χώρα, τον χώρο, το μοντέλο ανάπτυξης.
"Σήμερα που ο πολεοδομικός σχεδιασμός τείνει να ευτελιστεί σε ένα απλό σχέδιο επί χάρτου, προς όφελος του ανεξέλεγκτου real estate. Σήμερα που η ανάγκη για πρόληψη και ανθεκτικότητα μετατρέπεται σε ευκαιρία για μια ακόμα μπίζνα, όπως με το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας"
Σήμερα που η επιστήμη προειδοποιεί για τους πρωτοφανείς κινδύνους άλλης κλίμακας που φέρνει η ανθρωπογενής κλιματική κρίση.
Σήμερα, λοιπόν, δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε. Έχουμε ευθύνη. Ακριβώς γιατί έχουμε μάθει με τον σκληρό τρόπο.
Επιστημονική γνώση.
Κοινωνική ευαισθησία.
Ολοκληρωμένος πολεοδομικός και χωροταξικός σχεδιασμός.
Επένδυση στην πρόληψη και στην πολιτική προστασία.
Σεβασμός στον τόπο και τους ανθρώπους του.
Αυτό χρωστάμε στη μνήμη του 1986.
