Χαρίτσης από τη Βουλή: «Ανάπτυξη δεν είναι να γίνεται η Ελλάδα ακριβότερη για όσους ζουν εδώ και φθηνότερη για όσους έρχονται να την αγοράσουν».
Σκληρή κριτική στην κυβερνητική πολιτική για την ακρίβεια και το παραγωγικό μοντέλο της χώρας άσκησε από το βήμα της Βουλής ο Βουλευτής Μεσσηνίας και πρώην Υπουργός Αλέξης Χαρίτσης, κατά τη σημερινή συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Ανάπτυξης για τις άμεσες ξένες επενδύσεις.
Ξεκινώντας από το «νούμερο ένα πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας», την ακρίβεια, αναφέρθηκε στις ανακοινώσεις του Υπουργού Ανάπτυξης για την «Εθνική Πρωτοβουλία Μείωσης Τιμών». «Στις 2 Σεπτεμβρίου ο κ. Θεοδωρικάκος δήλωνε ρητά ότι η πρωτοβουλία αυτή δεν είναι “συμφωνία κυρίων”. Και στις 29 Σεπτεμβρίου ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μάς είπε ότι “η συμφωνία κυρίων ήταν συμφωνία κυρίων και όχι επιβολή τιμών”», σημείωσε.
«Έχουμε φτάσει στο σημείο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να διαψεύδει τον αρμόδιο υπουργό. Και δεν πρόκειται απλώς για κυβερνητική ασυνεννοησία. Πρόκειται για εξαπάτηση της κοινωνίας»,
τόνισε, επισημαίνοντας ότι οι τιμές στα σούπερ μάρκετ όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά ήδη προαναγγέλλονται νέες αυξήσεις.
Αναφερόμενος στο νομοσχέδιο, ο Αλ. Χαρίτσης εστίασε στο ειδικό καθεστώς για το λεγόμενο «μη εγχώριο κεφάλαιο», θέτοντας ζήτημα πραγματικού ελέγχου της προέλευσης των κεφαλαίων και διερωτήθηκε
«Θα ελέγχεται πραγματικά η προέλευσή τους ή θα γίνουμε ένας νέος φορολογικός παράδεισος;»
Παράλληλα, έθεσε το ερώτημα αν αυτή είναι η στρατηγική της κυβέρνησης για τις άμεσες ξένες επενδύσεις: «Ένα ακίνητο, ελάχιστα λειτουργικά έξοδα και μια εταιρική παρουσία; Μια νέα Golden Visa δηλαδή. Real estate ξανά. Από τη μία περιορίζετε τη Golden Visa και από την άλλη την ξανανοίγετε από το παράθυρο με άλλο όνομα».
Ο Αλ. Χαρίτσης υπογράμμισε ότι το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η χώρα χρειάζεται επενδύσεις, αλλά «τι είδους επενδύσεις χρειάζεται».
«Η χώρα δεν έχει ανάγκη από άλλη μία φούσκα ακινήτων. Έχει ανάγκη από παραγωγικές επενδύσεις»
τόνισε, αναφερόμενος στη χαμηλή παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας, που κινείται στο 54,6% του ευρωπαϊκού μέσου όρου την ίδια στιγμή που οι Έλληνες δουλεύουν περισσότερες ώρες από οποιονδήποτε άλλον στην ΕΕ. «Δουλεύουμε περισσότερο και παράγουμε λιγότερο», σημείωσε, ασκώντας κριτική σε ένα παραγωγικό μοντέλο που εξακολουθεί να στηρίζεται σε κλάδους χαμηλής προστιθέμενης αξίας.
«Επτά συναπτά χρόνια επιμένετε στο ίδιο μοντέλο: τουρισμός, real estate, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες – κυρίως κόκκινα δάνεια – και εξαγορές επιχειρήσεων. Και όλα αυτά τα βαφτίζετε “επενδύσεις”».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο Ταμείο Ανάκαμψης, χαρακτηρίζοντας τα 36 δισ. ευρώ μια ιστορική ευκαιρία που δεν αξιοποιήθηκε για τον παραγωγικού μετασχηματισμό:
«Άλλαξε η παραγωγική βάση; Ενισχύθηκαν αποφασιστικά η βιομηχανία και η μεταποίηση; Απέκτησαν ουσιαστική πρόσβαση στη χρηματοδότηση οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις; Ανασυγκροτήθηκε η αγροτική παραγωγή; Μειώθηκε η ενεργειακή εξάρτηση; Μηδέν στο πηλίκο»,
ανέφερε χαρακτηριστικά.
Συνδέοντας το παραγωγικό μοντέλο με την ακρίβεια, επισήμανε ότι μια οικονομία που δεν παράγει αρκετά, εξαρτάται από εισαγωγές και επιβαρύνεται από υψηλό ενεργειακό κόστος και ολιγοπωλιακές αγορές παραμένει ευάλωτη στις ανατιμήσεις.
«Μια δομική κρίση ακρίβειας δεν αντιμετωπίζεται με επιδόματα, εφάπαξ ενισχύσεις και επιστολές στην κυρία φον ντερ Λάιεν. Αυτό είναι διαχείριση των συνεπειών. Δεν είναι αντιμετώπιση των αιτιών», τόνισε.
Κλείνοντας, ο Αλ. Χαρίτσης υπογράμμισε ότι η συζήτηση για τις επενδύσεις αφορά το παραγωγικό μέλλον της χώρας:
«Θέλουμε επενδύσεις που δημιουργούν νέο πλούτο και δεν αλλάζουν απλώς τον ιδιοκτήτη του υπάρχοντος. Επενδύσεις που αφήνουν τεχνογνωσία, παραγωγική δυναμικότητα και προστιθέμενη αξία στη χώρα. Και, κυρίως, μια οικονομία στην οποία ο εργαζόμενος μπορεί να ζει αξιοπρεπώς από τη δουλειά του»
«Πρέπει να αλλάξουμε τη χώρα στην οποία θα έρθει κάποιος να επενδύσει. Γιατί ανάπτυξη δεν είναι να γίνεται η Ελλάδα ακριβότερη για αυτούς που ζουν εδώ και φθηνότερη για αυτούς που έρχονται να την αγοράσουν. Ανάπτυξη είναι ο πλούτος που δημιουργείται στη χώρα να μένει στη χώρα και να επιστρέφει στην κοινωνία. Αυτό το νομοσχέδιο υπηρετεί, για ακόμη μία φορά, το παλιό, αποτυχημένο και χρεοκοπημένο παραγωγικό μοντέλο».
